ปีใหม่

โพสต์นี้จะถูกโพสต์ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 เวลา 0 นาฬิกา 0 นาที

สวัสดีปีใหม่ครับ

เห็นโพสต์เล่าเรื่องปี 2011 ของมนัสวินแล้วก็เลยสนใจจะัโพสต์บ้าง ถามว่ามีอะไรให้เล่าไหม ไอ้มีน่ะมี แต่ที่พอจะเล่าเป็นสาธารณะและไม่น่ารำคาญจนเกินไปก็มีไม่เยอะเท่าไหร่

ย้อนกลับไปตอนต้นๆปี ผมสอบโรงเรียนที่ผมต้องการจะสอบติด (ไม่ได้แปลว่าอยากเข้านะครับ ตอนนั้นแค่ต้องการจะสอบติดก่อน แล้วค่อยดูอีกที) ไม่สำเร็จ ครับ, อย่างที่รู้ๆกัน โรงเรียนที่ว่าคือเตรียมอุดมศึกษา

สิ่งที่ปวดใจมากๆ อย่างหนึ่งคือ มีหลายอย่างที่ให้ลุ้นครับตอนจะประกาศผล เช่น ผมเผลอใส่เลขผิดตอนเชคผลครั้งแรก พอจะใส่อีกครั้งผมตื่นเต้นมาก สุดท้ายก็ไม่ติด ทำยังไงมันก็ไม่ติด กดไปก็เท่านั้น รีเฟรชให้ตายมันก็ไม่ได้อะไร

หลังประกาศผลก็มีอะไรแปลกๆ อย่างโทรศัพท์จากเพื่อนหลายคนว่าให้ไปรายงานตัวไว้ เผื่อมีเรียกตัว เพราะอันดับผมมันแค่ 79x ตกไป 4x ที่เท่านั้นเอง (ตอนหลังไปๆมาๆ เพื่อนผมไปดูให้ที่โรงเรียนเตรียมฯ ปรากฏว่าผมขาดไปแค่คะแนนเดียวหรืออย่างไรเนี่ย — แต่ก็ไม่มีหลักฐานยืนยันอะไรเท่าไรนะครับ) ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่ไปรายงานตัว ถ้าจะติดผมก็อยากให้ติดด้วยฝีมือตนเอง เป็นตัวจริง ไม่เป็นตัวสำรองหรืออะไรพวกนั้น ผมไม่ได้หยิ่งในศักดิ์ศรีบ้าบออะไรทั้งนั้น ผมแค่้อยากอยู่กับความจริงมากกว่า

ผมแค้นเพื่อนคนหนึ่งมากๆ ณ ตอนนั้น

เพื่อนคนนั้นบอกผมว่าเค้าไม่ติด ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตามแต่ ผมไปถามเพื่อนอีกคน เขาบอกว่าเพื่อนคนนั้นติด ผมก็อ่าว ไอ้เวร หลอกกันได้ ตอนนั้นผมเฟลมากๆ และเสียใจมากๆ มาเจอแบบนี้เข้าไปอีกก็ฉุนสิครับ ทำแบบนี้มันเหมือนดูถูกผมชัดๆ แต่ก็นั่นแหละ ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมากหลังจากไปว่ามันตอนนั้น

ช่วงนั้นชีวิตรู้สึกมันยากมาก ผมตันไปหมด มืดไปหมด หมดกำลังใจจะเรียน จะเดินต่อ กว่าจะลุกขึ้นมาอีกครั้งได้ก็นานพอสมควร

ปีนี้ เรื่องที่เครียดตามปกติก็มาเป็นระยะ ช่วงที่ไม่มีอะไรจะคิด สิ่งเหล่านั้น ภาพบางภาพ ฉากบางฉากก็เวียนเข้ามาในหัว ไม่ได้ไม่อยากคิดถึงมัน อยากจะจำภาพเหล่านั้นไว้ แต่ภาพเหล่านั้นทำให้ทรมานทางความรู้สึกไปพร้อมๆกับการตอบสนองความอยาก จนตอนนี้ภาพเหล่านั้นก็ยังไม่หายไป …

มอสี่เทอมหนึ่ง ชีวิตผมขาดระเบียบโดยสิ้นเชิง

ผมรู้สึกว่าชีวิตนี้แม่งโคตรเหนื่อย เรียนก็หนัก อะไรๆก็เยอะแยะไปหมด มีอยู่ช่วงหนึ่งจริงๆที่ผมบอกกับตัวเองว่า “สายวิทย์นี่ใช่เหรอวะ ?” แต่คำถามนั้นก็ถูกลบไปอย่างรวดเร็วเพราะมีเรื่องให้คิดอีกเยอะแยะ แถมเรียนเยอะ สอบเยอะ ฯลฯ ช่วงที่ผมทนไม่ได้ก็พอจะมี ผมจำไม่ได้ค่อยได้แล้วแต่ก็เจอปัญหาหลายๆอย่างเยอะพอสมควร อาจจะเป็นผลมาจากที่สอบเตรียมไม่ติดด้วยละมั้ง

ช่วงหลังๆของเทอมผมได้ไปแข่งทำเว็บไซต์หลายรายการ (ถึงจะพูดว่าหลายแต่ก็แค่สองที่ละนะ) WMC, PHP KMITL สนุกมาก ถึงจะไม่ได้รางวัลสักอัน แต่ก็ได้บทเรียนที่ดี โดยเฉพาะรายการหลังนี้สอนให้ผมรู้ว่าผมเป็นง่อยทันทีเมื่อขาด PHP doc และต้องเขียนโค้ดภายใต้เวลาที่จำกัด ผมพบว่าตัวเองไม่ฟิตเลยตอนไปแข่ง และจุดสำคัญที่ทำให้ผมแพ้คือผม Stuck กับ RegExp มากเกินไป ผมแอบโกรธกรรมการนิดๆที่หัวเราะ(เหมือนจะหัวเราะเยอะ) ผมตอนบอกว่าจะมาแข่งปีหน้าอีก ไม่รู้ยังไงเหมือนกันแต่เหมือนผมเป็นพวกกากไปแล้ว

ผมเครียดกับคะแนนสอบมากๆ กลัวมันออกมาไม่ดี แต่พอปิดเทอมผมก็ค่อยๆ ลืมมันไปเสียหมด

ปิดเทอมเล็กนี้เป็นปิดเทอมเล็กที่ยาวที่สุดเท่าที่เคยมีมา ผมได้มีโอกาสเข้าร่วมโปรเจกต์ใหญ่เป็นครั้งแรกในชีวิต นั่นคือ Sunburn

เรื่องมันมีอยู่ว่าวันหนึ่งอ้น (onsanookza) ลากผมและผองเพื่อนที่ผมคุ้นเคยดีเช่น วินวันว่าว แถน (ที่ผมเลิกคบ/คุยมันไปแล้ว) ลี่กุ้ง ฯลฯ เข้ามา ผมไม่แน่ใจว่ามนัสวินเข้ามาเลยรึเปล่า ตอนแรกเราคุยกันว่าจะทำ e-Magazine ไปๆมาๆ มนัสวินก็มาแล้วก็โผล่ในทวีตตอบผมหรือใครนี่แหละที่บ่นๆ ว่าจะทำเว็บบอกว่า “ทำ MAL Clone กัน”

นั่นคือจุดเริ่มต้นของ menome

ผมคึกมากในช่วงแรก พอเวลาผ่านไปมีเหตุการณ์น้ำท่วม ไม่ว่าด้วยเหตุประการใดๆผมอู้งานไปพักใหญ่มากๆ ผมทำตัวเดนมากๆในช่วงนั้น นั่งดูอนิเมะ อ้างหลายๆเรื่องเพื่อการอู้ จนกระทั่งมนัสวินโพสต์เอ็นทรีลับอันนั้น พอผมอ่านก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป และควรจะทำยังไงต่อ ถึงจะมีบางจุดไม่เห็นด้วยแต่ผมก็จะยังไม่พูด เพราะผมยังทำหน้าที่ได้ไม่ดีพอ

นั่นแหละครับ แล้วผมก็ทำ menome จนถึงตอนนี้ (ถึงวันนี้จะไม่ได้ทำเลยและเพิ่งมาเริ่มทำช่วงค่ำนี้ก็เถอะ)

เปิดเทอมสอง เกรดออก เพื่อนผมรู้เกรดกันหมด ผมก็งงๆว่่าดูเกรดตรงไหน เพื่อนมันก็พอไปดู ผมงงนึกว่าตัวเองตาฝาด ผมได้ 3.91 บ้าไปแล้ว

บ้าไปแล้ว ผมจะไปได้ 3.91 ได้ยังไงเพราะคะแนนสอบแต่ละวิชาผมโคตรเดน กากมากๆ ผมสงสัยจนกระทั่งสมุดพกออกเลยได้รู้ว่ามันมีวิชาที่ได้ 4 มาแบบ 80, 81 ไม่น้อย (แต่ผมก็ยังแปลกใจอยู่ดีกับบางวิชาเช่น เคมี ซึ่งผมได้คะแนนสอบน้อย)

เทอมสองนี้ผมเริ่มจัดระเบียบชีวิตตัวเอง จนเริ่มหาตัวเองไม่เจอ (กดอ่านดูครับถ้าไม่เข้าใจว่ามันเกี่ยวกันยังไง) แล้วผมก็พบว่าปัญหาต่างๆที่ผมเจอตอนเทอมหนึ่งนั้นถ้าผมจัดระเบียบชีวิต หัดจดบันทึกก็จะไม่ป้องกันปัญหาเหล่านั้นได้ง่ายมาก

พรุ่งนี้ ซึ่งก็คืออีก 35 นาที ณ ตอนที่ผมพิมพ์จบประโยคนี้ ผมจะย้ายกลับบ้านแล้วครับหลังจากที่หนีมานาน (หนีน้ำจินตภาพ — คือน้ำมันไม่ท่วมครับแต่ปอดแหกหนีมาก่อน) การมาอยู่แถวนี้ก็ทำให้การไปมีตง่ายมากๆ เพราะมีตส่วนใหญ่จะมุ่งเป้ามา CTW และตรงนี้มันติดกับ CTW พอดี!

แต่ผมไม่ได้ไปเคาท์ดาวน์อะไรนั่นกับเขาหรอกนะ

แล้วก็ผ่านไปอีกปี ผมยังมีงานต้องทำ ทั้งงานโรงเรียน งานเน็ต งานส่วนตัว ผมจะทำให้ดีที่สุด, ขอให้[เธอ]ทำให้ดีที่สุดเช่นกัน เรื่องที่จะพูดก็คงหมดเท่านี้แล้ว ขอให้ทุกคนมีความสุขครับ

สวัสดีปีใหม่อีกรอบครับ 🙂

One thought on “ปีใหม่

  1. สุขสันต์วันปีใหม่จ้าาา

    อ่านแล้วรู้สึกเป็นปีที่เหนื่อยๆนะเนี่ย 555 เหมือนกันเลย *จับมือ*
    แต่เดี๋ยวก็ผ่านไปเนาะ ^^ เคยรู้สึกอย่างนี้แหละ แต่พอผ่านไปได้โคดจะรัก+นับถือตัวเองเลย

    พูดถึงเรื่องแรก เราไม่เคยสอบเตรียม (เพราะรู้ว่าสอบยังไงก็ไม่ติด ก๊าก อีกอย่างเป็นพวกรักบ้านเกิดง่ะ) แต่เพื่อนสนิทเราสอบและไม่ติด เข้าใจเลยว่าเฮิร์ทสุดเท้า

    ปีใหม่แล้ว…ถึงจะเป็นแค่อีกวันนึงแต่ก็ขออวยพรให้มีแรงเยอะๆๆๆ มีกำลังเยอะๆๆๆ ทั้งกำลังกาย กำลังใจ กำลังเงิน กำลังจะนอน(เอิ่ม ไม่เกี่ยวว่ะเอ็ง – -) หนักแค่ไหนก็ยิ้มได้ ตายตาหลับได้ มีสติ สมาธิ ปัญญา สาธุ~~~~~

    ว้ายยาว

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *